OchMyBlog, KasicaBlog.pl

Blogosfera

Lipiec 1, 2015 • BLOG, To lubię • Views: 950

Sen czerwcowej nocy (jeszcze nie) letniej nieśmiało mnie otula, ale ja siła, biorę nad nim górę. Dziś moje ego i ja wyruszyło na pewne spotkanie, które z pełną premedytacją, uważam za udane. Z uśmiechem i sumiennie, jeszcze prawie na żywo, kreślę co się wydarzyło.

Gdy kasicablog.pl wkroczył w świat blogosfery (już prawie rok temu) niewiele czerpał z tej strefy. Miał swoją strefę komfortu, która nie zmuszała go do wyjścia w blogowy realny świat. I chociaż znał kilka sztandardowym haseł, naczelnych blogerskich homo sapiens, a nawet w dwóch warszawskich wydarzeniach wziął udział, to właśnie dopiero dzisiejsze spotkanie wprowadziło mnie w mile widziany flow blogostan.

Spotkanie w trzynastoosobowej grupie trwało ponad cztery godziny i każdemu dało szansę na swobodny elaborat o swoim i bloga życiu. Było ciekawie. Każdy opowiedział swą historię i historii innych słuchał pilnie, a potem rozmawiał i inspirował co dalej,.. W orędziu grupy wsparcia pomocowej prym wiódł Maciek, chłopak z deskorolką.

Dobrem było wysłuchanie tylu ludzi z pasją, z podwórka innego niż moje. Fascynacją dla mnie były ich przykłady, zmiany i marzenia, które wcielili w życie. Był szacunek, zrozumienie i wzajemne słuchanie. Były poradnictwo, interwencja kryzysowa i diagnoza. Byli mędrcy w grupie i uczniowie swoich mędrców. Byli eksperci swoich dyscyplin i amatorzy słuchacze. Były rozmowy, dyskusje, wymiana doświadczeń i zalecenia, które warto wdrożyć.

Co przyniosłam?

Kontakty. Ekstra grupa, w sam raz, aby się poznać, zapamiętać i wysłuchać.

Inspiracje. Skąd je czerpać i dlaczego warto.

Motywacje. Jak pisać aby pokochały Cię miliony?:)

Kogo poznałam? Paulinę, Zosią, Paulinę, Kasię, Olę, Dominikę, Marcina, Olgę, Piotrka, Maćka.

Komu dziękuję? Ilonie, Kubie i reszcie!

Już wiem, że bywać tutaj, to poznawać. Ruszyć się z miejsca i do ludzi gnać. Słuchać, mówić, nie bać się pytać, łapać wiatr w blogowe żagle i do przodu zmierzać. Nie bać się odwagi, a oporowi się nie dać. Dzielić się wiedzą, zarażać pasją, modelować dobre przykłady, złych nie naśladować.

Dziękuję raz jeszcze za przygodę, z której i ja i blog z pewnością skorzysta. Rosnę z nim, uczę się jego, nawzajem się poznajemy. Ale cel jest jeden, współpraca na dobrych warunkach, falach, które nas uniosą i prądach, które zaprowadzą na nieznany, acz przyjazny ląd.

Było mi miło, dziękuję:)

Tagi:, ,

  • Spotkania blogowe zawsze są pełne inspiracji. Super, że Ci się podobało!

    • To było ciekawe spotkanie:) Byłam jak uczennica, które pilnie słucha nauczycieli i dzięki temu dużo z tej lekcji wyniosłam:) Polecam i pozdrawiam!